Op kantoor loopt hij op sokken. “Ja, dat vind ik gewoon fijn,” zegt Wietse Middelkamp (31) met een ferme handdruk. Relatief jong, maar toch al heel wat jaren ervaring in de infra. Sinds 1 maart 2025 versterkt hij het team van Klink-Nijland. Dat vraagt om een nadere kennismaking met Wietse.
“Ik ben gewoon een infra-gek.”
“Alles wat met dit wereldje te maken heeft vind ik mooi!“
Hij woont samen met zijn vrouw Iris in een verbouwde boerderij in het buitengebied van Wijhe. Vier jaar geleden kocht hij de plek: “Dak eraf, muren eruit, vloer eruit. Alles gestript. Ik heb niet alles zelf gedaan, maar wel heel veel.” Rond het huis lopen wat katten en een paar schapen, en er ligt 0,4 hectare grond. “Dat buitenleven past hem goed. “Iris komt uit het buitengebied van Raalte en had altijd de wens om buitenaf te wonen. Hoewel ik zelf uit het dorp kom sprak mij dat ook direct aan. Toen we 4 jaar geleden in de buurt van Wijhe die kans kregen, hoefde ik niet lang na te denken. Wel blijf ik altijd een beetje georiënteerd op Heino en Lierderholthuis, daar liggen mijn roots, familie en vrienden.”
Hoe ben jij in de infra terechtgekomen?
“Ik begon ooit op de havo/vwo in Raalte, maar dat was me veel te theoretisch. Na drie jaar ben ik overgestapt naar het mbo, opleiding Mechatronica. Ondertussen werkte ik op zaterdag bij loonbedrijf Jansen Wijhe, trekkers poetsen en schoonmaken. Daar deden ze ook infrawerk. Na mijn opleiding ben ik daar blijven hangen: veel grondwerk, leidingbouw en reconstructies voor onder andere de Gasunie. Ik begon als grondwerker en werd later voorman met wat eigen projectjes. Tot ik mijn enkel brak. Toen ben ik op kantoor beland en mocht ik de baas helpen met werkvoorbereiding. Dat vond ik verrassend leuk.”
“Ik heb zes jaar bij Jansen Wijhe gewerkt, daarna bijna zeven jaar bij Antea Group in Deventer als calculator / werkvoorbereider. Daar leerde ik Menno ten Have kennen. We konden het altijd goed vinden. Toen Menno vorig jaar naar Klink-Nijland vertrok, baalde ik wel een beetje. Maar in december belde hij: ‘Kom je ons helpen?’ En zo ben ik hier terechtgekomen.”
Wat viel je als eerste op bij Klink-Nijland?
“Dat het een normale, platte organisatie is. Geen lagen hiërarchie. Als je hier iets geregeld wilt hebben, pak je de telefoon en klaar. Dat is heel anders dan in een groot bedrijf, waar je soms door veel lagen heen moet. Beide kanten hebben voordelen: bij Antea Group heb ik veel geleerd, juist qua structuur en processen. Die kennis kan ik hier goed gebruiken. Klink-Nijland komt van oorsprong uit de stratenmakerij. Daar zit de mentaliteit van: ‘We lossen het wel op’. Heel praktisch. De huidige tijd in het aannemerschap, vraagt steeds meer onderbouwing en slimmigheden. Denk aan hoe je tenders en aanbestedingen aanvliegt, de overlegstructuren daaromheen.”
Hoe ervaar jij de cultuur hier?
“Het is laagdrempelig en iedereen draagt verantwoordelijkheid. De mentaliteit is: het komt wel goed. Opdrachtgevers weten dat ook, dat het altijd goed komt. We zijn niet zo van de kleine lettertjes. In de praktijk, daar ligt ook onze kracht en dat maakt het voor mij wel heel erg mooi.”
Wat maakt de infra voor jou zo interessant?
“Ik ben gewoon een infra-gek. Alles wat met dit wereldje te maken heeft, vind ik mooi. Van het spel van aanbestedingen – met het beste plan of slimste kostprijs uit de hoek komen – tot strategisch inkopen en de voorbereiding strak neerzetten. Ik mag graag ‘schakelen’ met leveranciers en onderaannemers. En tegelijkertijd contact hebben met de uitvoerders en de jongens buiten. Die mix maakt het fantastisch.”
En hoe ziet jouw leven er buiten het werk uit?
“Ik hou van het buitenleven rond huis. Aan het huis en de schuren valt nog genoeg te klussen en te doen, dus dat houd mij voorlopig wel bezig. Daarnaast hou ook ik ook van feestjes en festivals. Bijvoorbeeld: Zwarte Cross of bij vrienden thuis een biertje drinken én carnaval met de Lierderkroepers uit Lierderholthuis. Daar ben ik lid van de Raad van 33. Andere verenigingen hebben 11 personen in de raad, maar wij 33, haha. We hebben één praalwagen – onze boot. Onder het motto ‘pen erin, pen eruit’, trekken we met die wagen langs Vilsteren en Heino. Verder is iedere dinsdagavond mijn vaste volleybalavond in Lierderholthuis. Dat met elkaar maakt dat ik mijn vrije tijd wel doorkom. Nu we het daar toch over hebben…” Wietse begint te glunderen en vervolgt: “Ik heb nog een mooi nieuwtje: Iris is in verwachting. We verwachten het komend voorjaar een baby. Ik denk dat ik daar mijn tijd ook wel aan kwijt raak.”
